5 Minutes

By: Atara Themis

Writing Prompt: No

Date: 4th Mar 2022

None of the usual pageantry, none of the production quality of the Fight! NYC camera crews. No catch phrase or honey coated rasp. Everything from the Goddess’ usual promotional package had instead been replaced with the convenience of a cellphone and all the grandeur of a bathroom tiled wall for a backdrop. Aphrodite herself gave fuck all about what appeared on screen and seemed worse for wear herself.

It had been noticed by a few already, Atara was had been a little touchy lately and none more so than herself. A stomach bug, food poisoning, jet lag, stress and everything else she could find on WebMD  had been attributed to her less than likeabke mood and with every option she marked off it only added to the anxiety that tortured her daily while she imagined reaching through phones choking idiots on Twitter. She had murdered Lauren fifty five teams in just the last few days in her daydreams which was up from the usual 15 or so she usually pondered. 

 

Apokries, the Greek carnivale season, she had managed to suffer through and it has been great fun with James and Tyler. Betsy was now a little more gone and that was great! Really great. Alottabit great. Vegas had been success. She had World title Opportunity with PWV. Everything outwardly seemed on the up and up and for the life of her she couldn’t figure out why she was pissy. Until the 24th….then the 25th. 26th. 27th etc.

 

Fuck it, you get the point.  She ain’t in the mood cot dammit so it’s a cell phone promo with a frantic Atty waiting for “a We Need to Talk” with James Raven conversation. 5 minutes until then. Oh.. she is not speaking English either. 

Σεμπάστιαν, θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Δεν με νοιάζει γιατί είσαι εδώ. Δεν με ενδιαφέρει όποιος στόχος, ορόσημο καριέρας ή προσωπικές φιλοδοξίες προσπαθείτε να επιτύχετε. Έχω τόσα πολλά πράγματα που είναι για μένα, πολύ πιο σημαντικά από αυτό το ματς. Πράγματα που ξεπερνούν το ρινγκ και το Fight! NYC.”

“Προσωπικά πράγματα.”

“Πράγματα καριέρας.”

“Δεν με νοιάζει καν αν καταλαβαίνετε τι λέω γιατί αυτή τη στιγμή είμαι αγχωμένος στο μέγιστο και ο εγκέφαλός μου δεν μπορεί να ασχοληθεί ούτε καν να προσπαθήσει να επεξεργαστεί πολλές γλώσσες. Περίπου όσο κάποιος εδώ θα νοιαστεί να δοκιμάσει να μεταφράσει ή ακόμα και να δει αυτό το σκατά. Είμαι εξαντλημένος, Σεμπάστιαν, ταραγμένος, και έχω τελειώσει με όλα αυτή τη στιγμή.”

“Κοιτάζω το μέλλον μου κατάματα αυτή τη στιγμή και το να σε νικήσω ή να χάσω από σένα δεν σημαίνει τίποτα και δεν αλλάζει τίποτα! Είναι εντελώς από τα χέρια μου και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το σταματήσω. Είμαι τρομοκρατημένος αυτή τη στιγμή και η μόνη κυκλοφορία που μπορώ να βρω είναι αυτή η τρελή σκατά παρουσίαση ενός promo.”

“Θα θολώσετε τις γραμμές και θα παραμείνετε σε γκρίζες ζώνες γιατί αυτός ο εύθραυστος εγωισμός δεν μπορεί να κατανοήσει την ιδέα ότι κάποιος συνειδητοποιεί πόσο γεμάτη σκατά είστε και χρειάζεστε μια έξοδο…χρειάζεστε κάτι να κρύψετε πίσω.”

“Είσαι δειλός. Φοβάσαι λίγο, όπως και εγώ τώρα. Ο κόσμος άλλαζε και δεν μπορούσες να το σταματήσεις, έμενες πίσω. Αγνοήθηκε. Είδες το Fight! Είδες τον Τζέιμς, τον Σον, είδες εμένα, την Πέιτζ και το ρόστερ που κάνουν την υπόλοιπη βιομηχανία άσχετη. Είδες πόσο μικρός είσαι στο μεγάλο σχέδιο και μπήκε η αμφιβολία. Αυτή η αυτοπεποίθηση κλονίστηκε και άφησες αυτό το εγώ να σε οδηγήσει εδώ.”

 

“Δεν είσαι εγώ ή κανένας σε αυτό το ρόστερ. Αφέθηκες στην ασχετοσύνη γιατί δεν είσαι κάποια Αυτοκρατορία που χτίζει τον Άδωνι της πάλης. Είσαι απλά μια σκύλα που του χαϊδεύτηκε ο εγωισμός μερικές φορές στο Twitter και στάθηκε τυχερός σε έναν ανορθόδοξο τύπο αγώνα.”

“Δεν θα το παραδεχτείς ποτέ γιατί είναι τρομακτικό να βλέπεις τη γραφή στον τοίχο. Τρομακτικό να σκεφτείς ότι δύο ροζ γραμμές απέχουν μόλις λίγα λεπτά από το να χτυπήσεις τα σπασίματα στην πραγματικότητά σου. Λέγοντας όχι όχι, δεν είναι πια αυτό το σχέδιο και μαντέψτε τι Sebastian…”

“…Είμαι αυτές οι δύο ροζ γραμμές και όσο και να το θέλεις ή να νομίζεις ότι είναι ήδη δικό σου, έρχομαι και αν δεν μπορείς να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου λέγοντας ότι δεν είσαι έτοιμος, δεν νομίζεις ότι μπορείς να αντεπεξέλθεις το…”

“Αν δεν βρεις το κουράγιο να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου, δεν υπάρχει περίπτωση να είσαι έτοιμος να με αντιμετωπίσεις, αλλά δεν πειράζει φίλε, είσαι στο χάλι τώρα και τη Δευτέρα φτιάχνω ένα νηπιαγωγείο από αυτόν τον κώλο για το πόδι μου…..”